Kökeni Arapça ve Farsça olan ve Türkçeye girdiğinde farklı anlamlar yüklenen sözcük.

Kökeninde “birinin yoldaşı olmak”, “topluluk”, “deÄŸiÅŸ-tokuÅŸ”, “eÅŸlik etme”, “iliÅŸki” sözcüklerinin çevrelediÄŸi bir anlam alanı vardır. Farsça üzerinden Türkçeye gelirken her yolcu gibi deÄŸiÅŸir. yoldaÅŸlığın gereÄŸidir bu, gittiÄŸi yerdekilerle ve birlikte gittikleriyle eski bütünlüğünden ayrı yeni bir “diyalojik” alan oluÅŸturmak. Ä°ÅŸte sohbet, yoldaÅŸlık adabı gereÄŸi “muhabbet”, “söyleÅŸme”, “güft ü gû” anlamlarını alır ya da bu anlamları kendinde bulur yolculuÄŸu esnasında. geldiÄŸi ya da gittiÄŸi yerlerin kökeninin açıklayıcı olamayacağı bir durumdur. BulunduÄŸu alanı homojen ize etme çabasında olan, komÅŸu alanlarla sohbet i denemeyen her hareket sözcük olarak “sohbet”i de dışlayacaktır.

Türk ya da Fars tasfiyecisi için Arapça kökenli bir sözcüktür, bizden değildir. Arap tasfiyecisi içinse bizdendir ama bizden gittikten sonra başına gelenler saflığını bozmuştur, temizlemelidir iffetini..